لنگرگاه عشق

الهی!...

abozar--smaeil — Fri, 03 Feb 2006 12:00:18 GMT

- الهي! شكرت كه توشه اي جز توكل ندارم.
- الهي! از دردم خرسندم كه درمانش توئي.
- الهي! داراتر از من كيست كه تو دارائي مني.
- الهي! اگر خدا خدا نكنيم چه كنيم و اگر ترك ما سوا نكنيم چه كنيم.
- الهي! شيدايي جانان را با حور و غلمان چه كار.
- الهي! تو را دارم چه كم دارم پس چه غم دارم.
- الهي! چه رسوايي از اين بيشتر كه كه گدا از گدايان گدايي كند .
- الهي! حرفهايم اگر مشوش است از ديوانه پراكنده خوش است.

- الهي! در بسته نيست ما دست و پا بسته ايم .
- الهي! اگر بخواهم شرمسارم و اگر نخواهم گرفتار .
- الهي! شكرت كه فهميدم كه نفهميدم .
- الهي! به رحمت رحمانيه ات نطقم داده اي ، به رحمت رحيميه ات سكوتم ده.
- الهي! كيست كه موفق به زيارت جمال دل آرايت شدو شيدايت نشد.
- الهي! كامم را به حلاوت تلاوت كلامت شيرين بدار .
- الهي! شكرت كه اين تهيدست پا بست تو شد .
- الهي! از خواندن نماز شرم دارم و از نخواندن آن شرم بيشتر.
- الهي! شكرت پير نا نشده استغفار كردم كه استغفار پير استهزاء ماند.
- الهي! ، واي بر من اگر دلي از من برنجد .
- الهي! چون دانستم ،نتوانستم !
- الهي! دانايي ده از راه نيفتم و بينايي ده كه در چاه نيفتم.
- الهي! دستم گير كه دست آويز ندارم و عذرم بپذير كه پاي گريز ندارم.
- الهي! !نگاه دار تا پشيمان نشويم و به راه آر كه سرگردان نشويم .
- الهي! تو بساز كه ديگران ندانند و تو نواز كه ديگران نتوانند .
- الهي! چون توانستم ، ندانستم و چون دانستم ،نتوانستم!

رد پا...

abozar--smaeil — Thu, 01 Dec 2005 11:59:18 GMT

Footprints

.one night a man had a dream

.he dreamed he was walking along the beach with the loard

across the sky flashed scenes from his life

:for each scene he notic two sets of footprints in the sand

.one belong to him and the other to the lord

when the last scene of his life flashed befor him

.he looked back at the footprints in the sand

he noticed that many times

along the path of his life

.there was only one set of footprints

he also noticed that it happened

.at the very lowest and saddest times in his life

this really bothered him

:and he questioned the lord about it

lord , you said that once I desided to follow you"

.you' d walk with me all the way

but I have noticed that during the most troublesome

.times in my life ,there is only one set of footprints

I don' t understand why

".when I needed you most you would leave me

:the lord replied

my son , my precious child"

.I love you and I would never leave you

during your times of trial and suffering

when you see only one set of footprints

"it was then that I carried you

abozar--smaeil — Wed, 30 Nov 2005 20:09:18 GMT

در شب کوچک من،افسوس

باد با برگ درختان میعادی دارد

درشب کوچک من دلهره ویرانیست

گوش کن

وزش ظلمت را می شنوی؟

من غریبانه به این خوشبختی می نگرم

من به نومیدی خود معتادم

گوش کن

وزش ظلمت را می شنوی؟

در شب اکنون چیزی می گذرد

ماه سرخست و مشوش

و بر این بام که هر لحظه در او بیم فرو ریختن است

ابرها ،چون انبوه عزاداران

لحظه باریدن را گوئی منتظرند

لحظه ای

و پس از آن،هیچ

پشت این پنجره شب دارد می لرزد

و زمین دارد

باز می ماند ازچرخش

پشت این پنجره یک نامعلوم

نگران من و توست

ای سراپایت سبز

دستهایت را چون خاطره ای سوزان،در دستان عاشق من بگذار

و لبانت را چون حسی گرم از هستی

به نوازش لبهای عاشق من بسپار

باد ما را خواهد برد

عشق...

abozar--smaeil — Wed, 30 Nov 2005 20:09:18 GMT

عشق تنها کار بی چرای عالم است،

چه ، آفرینش بدان پایان یابد.

معشوق من چنان لطیف است ،

که خود را به "بودن"نیالوده است؛

که اگر جامه ی بودن به تن می کرد،

نه معشوق من بود.

abozar--smaeil — Wed, 30 Nov 2005 20:08:18 GMT

گفتم: بهار

خنده زد و گفت:

ای دریغ

دیگر بهار رفته نمی آید

گفتم:پرنده؟

گفت:

اینجا پرنده نیست

اینجا گلی که باز کند لب به خنده نیست

گفتم:

درون چشم تو دیگر.....؟

گفت:

هرگز نشان ز باده مستی دهنده نیست

ا ینجا بجز سکوت سکوتی گزنده نیست

abozar--smaeil — Wed, 30 Nov 2005 20:08:18 GMT

می روم خسته و افسرده و زار

سوی منزلگه دیرینه خویش

به خدا می برم از شهر شما

دل شوریده و دیوانه خویش

می برم،تا که در آن نقطه دور

شستشویش دهم از رنگ گناه

شستشویش دهم از لکه عشق

زین همه خواهش بی جا و تباه

می برم تا ز تو دورش سازم

ز تو ،ای جلوه امید محال

می برم زنده به گورش سازم

تا از این پس نکند یاد وصال

ناله می لرزد،می رقصد اشک

آه،بگذارکه بگریزم من

از تو،ای چشمه جوشان گناه

شاید آن به که بپرهیزم من

بخدا غنچه شادی بودم

دست عشق آمد و از شاخم چید

شعله آه شدم،صد افسوس

که لبم باز بر آن لب نرسید

عاقبت بند سفر پایم بست

می روم،خنده به لب،خونین دل

می روم از دل من دست بدار

ای امید عبث بی حاصل

abozar--smaeil — Wed, 30 Nov 2005 20:07:18 GMT

لبخند زدی و آسمان آبی شد

شبهای قشنگ مهر مهتابی شد

پروانه پس از تولدت زیبایت

تا آخر عمر غرق بی تابی شد

abozar--smaeil — Wed, 30 Nov 2005 08:50:18 GMT

وقتی خداوند معلم ِ کلاس اول بود

الفبا را با

"ع" و "ش" و "ق" شروع میکرد....

abozar--smaeil — Wed, 30 Nov 2005 08:40:18 GMT

آن کلاغی که پرید

ازفراز سر ما

و فرو رفت در اندیشه آشفته ابری ولگرد

و صدایش همچون نیزه کوتاهی پهنای افق راپیمود

خبر ما را با خود خواهد بردبه شهر

همه می دانند

که من و تو ار آن روزنه سر عبوس

باغ را دیدیم

و از آن شاخه بازیگر دور از دست

سیب را چیدیم

همه می ترسند

همه می ترسند اما من و تو

به چراغ و آب و آیینه پیوستیم

و نترسیدیم

سخن از پیوند سست دو نام

و هماغوشی در اوراق کهنه یک در دفتر نیست

سخن از گیسوی خوشبخت من است

با شقایق های سوخته بوسه تو.....

abozar--smaeil — Wed, 30 Nov 2005 08:27:18 GMT

آنکس که هوس سوختن ما می کرد

کاش می آمد و از دور تماشا می کرد