در بیکران دور..بر روی سنگ گور..با جوهر سرشت..با دست سرنوشت..حرفی نوشته بود..:آرامگاه عشق!
آنکس که هوس سوختن ما می کرد
کاش می آمد و از دور تماشا می کرد
